براي هميشه

   

عنوان ندارد .

یک ساختمان بلند و با عظمت ... نگاهش می کنی : عجب عظمتی . و بهش تکيه می کنی .

بی هوا رو سرت آوار می شه .

حالا روحت از اون بالا دنبال دکمه پالتوت می گرده که کفنت شد .


نوشته ی لیلا در ۱۳۸٤/۱۱/۱٢